กฏแห่งกรรม : ตอน...ไส้ไหลเพราะแมลงปอ 

โดย ผู้จัดการออนไลน์ 1 มีนาคม 2548 10:45 น. 

     นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งของกฎแห่งกรรมที่ คุณสมทรง ยนตรรักษ์ ข้าราชการบำนาญกรุงเทพมหานคร อดีตรองผู้อำนวยการสำนักระดับ 9 และสาวไฮโซ ได้ประสบมาด้วยตัวเอง!! 

     เธอได้เปิดเผยถึงเคราะห์กรรม อันเนื่องมาจากกฎแห่งกรรมที่ได้รับอย่างไม่คาดฝัน จนแทบจะเอาชีวิตไม่รอดว่า เธอได้ป่วยเป็นมะเร็งที่ลำไส้ ได้รับความ เจ็บปวดทุกข์ทรมานมาก แพทย์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ลงความเห็นว่าเธอเป็นระยะที่ 2 แล้วและเพิ่งจะค้นพบ จึงรับตัวไว้รักษา วินาทีที่ได้รับคำบอกเล่านั้นเธอบอกว่ารู้สึกกลัวตายเป็นอย่างมาก ท้อแท้ สิ้นหวัง สิ้นกำลังใจ นอนร้องไห้อยู่คนเดียว และเมื่อมีใครมาเยี่ยมเธอก็กล่าวลาตายกับทุกๆ คน 

     จนกระทั่งวันหนึ่งคุณกาบแก้ว (วิทยากรสอนวิปัสสนากรรมฐาน) มาเยี่ยม และได้พูดให้กำลังใจมากมาย พร้อมทั้งสอนให้เธอนอนกำหนดอิริยาบถ ย่อยทุกขณะจิต ในเวลานั้นแม้จะดูเหมือนสิ้นหวัง แต่เธอก็รู้สึกว่ายังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย เธอเชื่อที่คุณกาบแก้วบอกแนะนำทุกอย่าง และทำตามอย่างเคร่งครัด 

     ไม่นานสภาพจิตใจของเธอก็ดีขึ้น ไม่มีความรู้สึกหวาดกลัว ความหดหู่สิ้นหวังที่เคยมีมากมายตอนเริ่มแรกก็ค่อยๆ ลดน้อยถอยลงไป จิตใจเข้มแข็งขึ้น ไม่ท้อแท้กับชีวิต พร้อมที่จะต่อสู้กับโรคภัยไข้เจ็บอันร้ายแรงที่เธอเป็นอยู่ 

     เธอใช้เวลานอนรักษาตัวร่วมปี ต้องผ่าตัดเอาลำไส้ส่วนที่เสียออกประมาณเมตรเศษ จากนั้นก็ผ่าตัด เอาลำไส้ต่อจากส่วนที่เอาออกมาผ่าตัด ยัดเข้าไปในท้องเหมือนเดิม แพทย์ใช้เวลาผ่าตัดถึง 5 ครั้ง ก็ไม่สามารถ เอาลำไส้ต่อเข้าไปได้ จึงต้องใช้วิธีมัดลำไส้ส่วนดีที่ต่อกับส่วนที่ตัดไป เอาใส่ไว้ในถุงพลาสติก (เป็นถุงพิเศษซึ่งต้องสั่งซื้อจากประเทศอเมริกา) ห้อยโทงเทงไว้ข้างนอก แล้วเอาชายเสื้อยาวๆ ปิดไว้ให้ดูดี 

     แม้ว่าการผ่าตัดเพื่อเอาลำไส้ยัดเข้าไปข้างในไม่เป็นผลก็ตาม เธอก็ไม่ได้หมดกำลังใจ เพราะหลังจากนั้นเธอก็ยังเดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศหลายครั้ง และทุกครั้งที่ไปทำงาน หรือไปไหนๆ ก็ต้องหอบถุงพลาสติกที่มีไส้ห้อยไปด้วย 

     ครั้งหนึ่งเธอได้อธิษฐานจิตและขอให้สามารถผ่าตัดเอาลำไส้ยัดใส่เข้าไปได้ ซึ่งก็น่าแปลกที่คราวนี้สามารถผ่าตัดสำเร็จจนเธอหายจากเจ็บป่วยชั่วระยะเวลาหนึ่ง มีโอกาสไปเที่ยวต่างประเทศรอบโลก รวมถึงเข้าปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานอย่างเคร่งครัดอีกหลายครั้งหลายหน 

     ต่อจากนั้นไม่นานเธอก็ถ่ายอุจจาระไม่ออก มีอาการ ก้นเป็นฝีและเนื้องอก ขมิบก้นไม่ได้ และนั่งไม่ได้ จึงได้เข้าไปตรวจที่โรงพยาบาลเดิมอีกครั้ง แพทย์ลงความ เห็นว่าเธอเป็นมะเร็งที่ก้น ดังนั้นเวลาที่เธอเจ็บปวดก้นจนนั่งไม่ได้ จึงต้องใช้วิธีนั่งบนยางรถยนต์แทน เธอเข้ารับการผ่าตัดก้นอีกหลายครั้ง จนหายจากโรคร้าย แม้กระนั้นเธอก็ไม่ประมาท หมั่นดูแลรักษาตัวอย่างเต็มที่ โดยรับประทานยาสมุนไพรไทย (ต้นหญ้าปักกิ่ง เพชรสังฆาต) เป็นประจำ จนกระทั่งขณะนี้ เธอหายป่วยอย่างน่าอัศจรรย์ ไม่มีร่องรอยของการเป็นคนป่วย ใกล้ตายเหลืออยู่ มีสุขภาพแข็งแรงเป็นปกติ และเมื่อว่างจากการสอนวิปัสสนากรรมฐาน เธอก็จะไปตีกอล์ฟ ว่ายน้ำ หรือไปเที่ยวต่างประเทศกับเพื่อนๆ 

     จากการพูดคุยสอบถามว่ากรรมอะไรที่เธอต้องมาเจ็บป่วยแทบตายเช่นนี้ เธอเล่าให้ฟังว่า สมัยเมื่อตอนเด็กๆ ซุกซนมาก ชอบเล่นอะไรแผลงๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอจับแมลงปอมา นำก้านหญ้าแทงก้น แล้วจับโยนให้บิน แมลงปอเมื่อได้รับความเจ็บปวดก็พยายามบินหนี แต่ทว่าไส้ไหลออกมา บินไม่ถนัด เพราะก้านหญ้าเสียบก้นอยู่ จึงถลาตกลงมา 

     คุณสมทรงเห็นอย่างนั้นก็ชอบอกชอบใจใหญ่ จึงจับแมลงปอมาเสียบก้านหญ้าบังคับให้มันบินอีกหลายตัว เป็นที่สนุกสนาน ซึ่งในยามนั้นเธอไม่รู้หรอกว่าเป็นความสนุกสนานบนความเจ็บปวดทุกข์ทรมานของคนอื่น 

นอกจากนั้นด้วยความที่เธอชอบรับประทานหอยขม เธอจึงโดดลงไปงมในบ่อด้วยตัวเอง พอได้มาก็มาต่อยก้นหอยทั้งเป็นๆ แล้วก็ส่งให้แม่ครัวทำแกงคั่วหอยขมให้รับประทาน ส่วนหอยอื่นๆ เธอก็ชอบรับประทาน และก็ต้องทำหอยเองด้วย โดยอ้างว่าสนุกดี 

     เธอบอกว่าเคราะห์กรรมที่เธอได้ทำมา เธอได้รับผลของมันแล้วในชาตินี้ และถ้าไม่ได้รับการแนะนำจากคุณกาบแก้ว เพื่อนรักที่พยายามประคบประหงมเป็นกำลังใจดูแลอย่างใกล้ชิดระหว่างป่วย เธอคงไม่ได้อยู่มาจนถึงวันนี้ เนื่องจากเธออยู่คนเดียวไม่มีลูกหลานญาติพี่น้องดูแล และคุณกาบแก้วนี่เองที่แนะนำให้เข้าปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน และให้อธิษฐานจิตว่าถ้าหายป่วยจะช่วยเผยแพร่สอนวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อที่เจ้ากรรมนายเวรจะลดความอาฆาตมาดร้าย ลงบ้าง ดังนั้นเมื่อเธอรอดชีวิตมาได้ พอเกษียณอายุราชการ ก็หันเป็นวิทยากรสอนวิปัสสนากรรมฐาน ตามที่ได้อธิษฐานจิตไว้ตลอดมา เป็นเวลาเกือบ 10 ปีแล้ว 

     นี่คือกฎแห่งกรรม ที่ไม่ว่ากรรมดี หรือกรรมชั่ว เมื่อมีเหตุ ก็ย่อมมีผลไปตามกรรมนั้นๆ เสมือนหนึ่งปลูกมะม่วงก็ย่อมได้รับผลมะม่วง จะได้รับผลอื่นๆหาได้ไม่ จึงเป็นสิ่งที่ต้องระมัดระวัง อย่าทำผิด ทำชั่ว สร้างบาปซ้ำซาก อย่าประมาทลืมตัว มาสร้างกรรมดีกันดีกว่า แล้วจะรับแต่สิ่งดีๆ สนองตอบเป็นแน่แท้